The latest from Loket Leros

Loket Leros, an NGO which helps refugees who arrive by boat on the island of Leros, in the most difficult of circumstances. Loket Leros was established by a group of Dutch volunteers in Amsterdam in September 2015. Every penny is being spent on providing food, clothes and shelter for incoming refugees.

You will find the latest news on our facebook page

 

12485811_10153556558344335_7759749884072967007_o

Het is nu 14 januari 2016, de hoogste tijd jullie weer op de hoogte te brengen van de activiteiten op Leros.

Wat een verschil hebben ook wij via Loket Leros gemaakt. Eind augustus toen ik weer daar was, waren we met een kleine groep vrijwilligers. De vluchtelingen moesten op het terrein van de havenpolitie blijven. Dag en nacht in de open lucht, er was één wc voor al deze mensen. Ze sliepen op vuilniszakken op stukken karton. Mannen, vrouwen kinderen. ’s Ochtends deelden we sandwiches met kaas uit, melk, water, soms fruit; kleding, babyvoeding, schoenen, etc etc. Alles moest uit eigen zak en donaties worden betaald. En dat voor honderden mensen per dag. Begin september bleek er geen geld meer te zijn van de Griekse regering, die tot dan voor één zeer schamele maaltijd per dag had gezorgd.

Op dat moment stuurde ik een brandbrief naar Nederland. Wij, de vrijwilligers konden het niet meer alleen. Er moest iets gebeuren anders zouden er mensen niet alleen in de zee, maar ook op het land sterven. Loket Leros werd geboren. En men reageerde gul. Er kwam een benefiet met bekende Nederlanders die belangeloos meededen, mensen stortten geld. Het was overweldigend.

We voelden ons gesterkt, we konden verder. Het was als een steen in het water. Ook in andere landen kwamen initiatieven. Leros was niet langer het vergeten eiland, we stonden er niet meer alleen voor.

En nu, nog geen half jaar later, staat er een tentenkamp (dank UNHCR) waar wifi is.Niemand hoeft in de kou onder de blote hemel te slapen Er is een vaste dokterspost (dank AzG), zijn er vrijwilligers overal vandaan. Er werd een leegstaand huis bij het ziekenhuis ingericht voor vrouwen en kinderen (de Villa) en toen kwam het plan voor Pikpa. Onder de bezielende leiding van Matina Katsiveli werd er een plan gemaakt. En ook ik geloofde daarin. Namens Loket Leros kon ik geld beschikbaar stellen. Ook anderen geloofden erin. Judith, een Amerikaanse die ik in augustus ontmoet had bv. Zij begon in Amerika een inzameling en steunde daarmee Loket Leros. Welnu Pikpa staat er, jullie zagen de foto’s. Er zijn wc’s, douches, echte bedden, dekens. En vluchtelingen hebben geholpen de muren te schilderen met voorstellingen voor kinderen.En wat wij heel belangrijk vinden: het is blijvend. Tsipras is er geweest en noemde het “Het Huis van de Hoop”.

Er is een goede structuur in de hulpverlening. Dit alles onder de paraplu van Leros Solidarity Network.

Iedere zondag wordt er nu door bewoners van Leros gekookt voor de vluchtelingen. Een initiatief van de leerlingen van het plaatselijk gymnasium. Er is een “winkel” waar de mensen kleren en schoenen kunnen uitzoeken. Er is eten voor iedereen. En nog steeds zijn er de vrijwilligers die dat allemaal regelen. Die “feestjes” organiseren voor de kinderen, er zijn avonden met muziek.

Het is gruwelijk dat er nog steeds mensen verdrinken, dat er “nep”reddingsvesten worden verkocht in Turkije, zodat mensen als ze in het koude water geraken, het niet overleven. We zouden er graag iets aan doen, maar dat kunnen we niet. Wat we wel kunnen is de mensen als ze nat, hongerig, dorstig, moe, aankomen op Leros, kleden en voeden en ze even een dak boven het hoofd geven. En dat wordt gedaan. Dankzij (ik kan het niet genoeg zeggen) jullie.

En nog is het niet over. Momenteel zijn er zo’n 500 mensen. Dus gaan we maar door, warmte te geven en medemenselijkheid. We schreeuwen niet, we schelden niet, maar doen wat er gedaan moet worden. Hebben we een oplossing? Nee. Maar niets doen lost ook niets op.

En daarom ontroert een briefje dat vertrekkende mensen op de deur hadden geplakt. Niet alleen voor Greece, maar hierbij ook voor jullie, trouwe helpers van Loket Leros.

 

13 November: Sanne and Sity about Loket Leros live on Dutch National Radio – listen here!

LoketLeros is happy to announce that as of this week, we are coordinating the donations coming from the supporters of Leros Solidarity Network and Leros Refugees. As we are a foundation (based in the Netherlands), it is easier to channel the donations through our bank account.

We are taking this opportunity to start publishing more information in English.

Please note, when donating from outside the EU…

The IBAN number is:  NL67 TRIO 0390537128

The BIC is the same as Swift, this is TRIONL2U
Also, please add your address and the bank’s address, which is:

TRIODOS Bank, Utrechtseweg 44, 3704 HD Zeist, the Netherlands

When donating, you need to activate your “International transfer”.
The procedure differs from bank to bank, so we cannot give the exact steps to follow.

 

THANK YOU! EYXAPISTOYME!

Benefietavond LEROS ROEPT! De Kleine Komedie, zondag 11 oktober

foto Maaike Stutterheim

24/9 Een bericht van Sity om heel stil van te worden…

“Er gebeuren soms dingen in het werken met de vluchtelingen waar ik moeilijk over kan praten. omdat het zo emotioneel is. En steeds gaat het over kinderen.

Een van deze dingen gebeurde vorige week bij de overlevenden van het drama waarbij 34 mensen de dood vonden, waaronder 4 baby’s en 11 kinderen. De overlevenden waren bij elkaar in een hotel in Gourna. Schrijnende taferelen, waarbij wij uiterst praktisch probeerden te blijven in het verstrekken van kleding en schoenen. Maar wat een leed was dat bij elkaar.

Er was een meisje, ik schat 3 jaar, Rose, met een heleboel krulletjes en lachende ogen. Rose en ik konden goed opschieten, we deden soms even een spelletje, Haar vader was één van de doden. Haar moeder was nu alleen met Rose,

Bij het vertrek op de tweede dag uit het hotel, zei de moeder tegen me: ” You can have her”. Ik , denkend aan een grapje zei dus iets van “No, thanks, I have 2 granddaughters”. Ze keek me strak aan en zei: “Please take her, then she is safe”.

En wat doe je dan? je zegt dat het niet kan, geeft Rose en haar moeder een warme omhelzing en loopt weg. Gewoon weg.

Ik heb er niet over kunnen praten een aantal dagen. Kan het nu opschrijven zonder veel emotie in de tekst merk ik. Maar het blijft hartverscheurend. En ik denk aan de 2e wereldoorlog toen joodse ouders hun kinderen weggaven in de hoop dat ze zouden overleven. Hoe wanhopig kun je zijn.

Ik denk veel aan dat meisje, met de krulletjes de lachende ogen en muggenbeten in haar ene wang. En ik weet nog steeds niet of ik anders had moeten reageren.

Update 22 september….

Net even telefonisch contact gehad met onze vrijwilliger Sity op Leros. Ze is vandaag op jacht naar regenjassen. Gisteren begon het verschrikkelijk te onweren, en ook vanavond is er regen voorspeld. Gelukkig heeft de politie de vluchtelingen tijdig onderdak verschaft: de mannen werden in tenten gehuisvest (dank u Artsen Zonder Grenzen!), de vrouwen en kinderen moesten slapen in een groot vervallen gebouw, waar gelukkig wel een werkend toilet en een douche waren. Zo is iedereen relatief goed de nacht doorgekomen.
LoketLeros blijft ook bijdragen aan het ontbijt – sandwiches, melk voor de kinderen en jus d’orange voor de volwassenen. Als het meezit doen we ook aan zakjes met jamcroissants. De havenpolitie verschaft tegenwoordig 1 maaltijd per dag.
Ook zijn Marcus en Claudia van Leroshilfe (D) gearriveerd, waarmee we voorbeeldig samenwerken.
En over die jacht op regenjassen: daarvan bleken er maar heel weinig op Leros te zijn! Maar Sity heeft nu de juiste mevrouw te pakken en vanavond plaatste ze een bestelling van 100 regenjqasen à 7 euro per stuk!.

Sity laat ons ook nog eens weten: alleen geld sturen, geen spullen! De situatie verandert van dag tot dag – misschien is het over 2 dagen weer ‘gewoon’ 28 graden en zomer…

—————————

16 september, een verwarrende dag…

Bericht van vrijwilligster Sity uit Leros: “Vandaag, 16 september, een verwarrende dag. eerst de schoenen gekocht voor degenen die gister niet kregen. Hartelijke medewerking van de eigenaar van de sportwinkel. We kregen weer eens ferme korting! Bovendien gaf hij goede kleding van zijn kleinkinderen mee.

P1010376 (1)

Dankzij Loket Leros hebben de overlevenden van de bootramp allemaal goede schoenen en sokken aan de voeten. Per gezin een goede rugzak, kinderen zonnepetjes en zelfs voor de baby van één maand een zonnehoedje. Ook haarborstels, iets waar we eerst niet aan dachten, maar hoe belangrijk kan dat zijn.

In het hotel van Gourna was een speelplek voor de kinderen vanochtend. Ze maakten tekeningen en speelden met de autootjes die ze kregen. Kinderen die weer lachten, nog niet beseffend wat er gebeurd was.

P1010377

Om half drie gingen ze op de boot naar Rhodos. Daar zijn de doden naar toegebracht om geidentificeerd te worden. We gingen afscheid nemen van ze. Met tranen van beide kanten. Met omhelzingen en veel “Dank je wel” van hun kant. Na drie dagen is er een band, met bijvoorbeeld de kleine Hussein, 2 jaar. Zijn vader heeft hem de eerste twee dagen niet losgelaten. droeg hem in zijn armen. Zijn vrouw en dochtertje verdronken. Hij heeft gevoeld dat ze verdronken, maar kon ze niet boven water houden. Van die man die zijn gezin verloor. Het is teveel om op te noemen en ik denk ook niet dat dat hoeft. Het was hartbrekend.

Gisteren kwamen er geen vluchtelingen aan. De havenpolitie had boten en helikopters ingeschakeld om naar de lichamen in zee te zoeken. Dat betekent dat de smokkelaars even niet de zee opgingen, bang om gepakt te worden. Maar vandaag zijn er weer een paar honderd mensen aangekomen. Morgenochtend ga ik weer helpen, ik moet nu even het afscheid verwerken. Even iets anders doen.

Wat ben ik blij met Loket Leros. Wat ben ik blij dat ik de praktische hulp die zo nodig kan leveren. Wat ben ik trots op alle gulle gevers. Namens alle overlevenden van de ramp: “Dank jullie wel!”

Laatste nieuws uit Leros

++++Kickstart gemaakt door @LoketLeros! Het “vergeten” eiland waar we geld voor ophalen. Gelukkig kunnen we wat doen! Het 1e bedrag is overgemaakt++++Zojuist 100 rugzakken en gymschoenen gekocht van het eerste ingezamelde geld, vooral voor de overlevenden van de boottragedie van zondag. Dank aan alle (eerste) donateurs! Foto’s vanavond, als het internet het een beetje wil doen in ons Leroshuisje.+++NL67 TRIO 0390 5371 28+++

Leros, 13 september 2015

Achmed staat verbijsterd op de kade van Leros. Zojuist kwam hij van het marineschip dat hem en de andere overlevenden van een ramp naar Leros had gebracht.

P1010366
Als eerste kwam een zwangere vrouw van boord en wat kleine kinderen, daarna de andere vrouwen en toen de mannen waaronder Achmed. Hij gaat zitten in het aankomstvertrek waar iedereen wordt opgevangen, Hij komt naast mij te zitten. Aan mijn andere kant heb ik een arm om een vrouw geslagen die alleen maar kan huilen en roepen: “Zaid, my son, he is away. He was only 9. Where is my Zaid”. op haar schoot een meisje van 3. Aan haar andere kant haar echtgenoot, met grote uithalen snikkend.
Achmed vraagt me of hij mag vertellen wat er gebeurd is, hij wil het zo graag vertellen.
In Syrië heeft hij maanden gespaard, samen met vrienden om weg te kunnen. “Ik kon niet meer ademhalen daar”,  vertelt hij me. Dus vertrokken ze naar Turkije, want daar kon je oversteken naar Europa wist hij. Achmed heeft gestudeerd, hij is eind 20.
Ze kwamen in Bodrum en daar kregen ze een telefoonnummer van iemand in Didim. Die zou helpen. Maar ze moesten wel naar Didim komen. Daar aangekomen werd verteld dat de reis in een boot naar Griekenland 2500 euro per persoon was, kinderen half geld. Hij kon dat betalen, hij was blij. Zijn ouders wonen in Engeland, hij miste zijn ouders. Dus had hij op zijn arm laten tatoeëren: I miss my parents. Niet twee namen, maar parents, één woord. “Ze zijn één voor mij”, zegt hij.
Na betaald te hebben, moesten ze naar een gebouw gaan zonder licht. Ze zouden daar na een uur worden opgehaald. Er waren veel mensen  en het wachten duurde lang. Pas na 12 uur werden ze gehaald. Toen  kwamen er 3 mannen, waarvan een gewapend. Er was een leider die groot was, met zwarte pet en zwart T-shirt. De mensen werden in kleine groepjes verdeeld, zo’n 150 mensen. De rest moest op een volgende boot wachten.
De groepjes werden in kleine bootjes naar een grotere boot gebracht. De drie mannen gingen mee en boord. De leider startte de boot en dook na zo’n 500 meter in de zee en verdween, het varen overlatend aan de andere twee. Waarschijnlijk lag er een boot klaar om hem op te pikken.  Na een tijd varen vertelden de twee dat ze een Grieks eiland naderden en dat de politie van dat eiland heel alert was. De mannen zouden een klein lek in de boot maken en de Grieken zouden de mensen dan komen redden, omdat ze in nood verkeerden.
De mannen doken van de boot om die lek te steken. Maar ze maakten in plaats van een klein lek grote gaten, en waren toen verdwenen. In no time stond de boot vol water en begon te zinken. Achmed dook in de zee samen met anderen, maar hij wist zijn vriend (17), die hij tijdens de reis naar Turkije had leren kennen, bij zich te houden. Het was ver zwemmen, zegt Achmed, zeker 600 meter. En tijdens het zwemmen stootte zijn vriend tegen een rots, en had erge pijn aan zijn been. Het lukte de twee om aan te komen op het eiland. De soldaten van Farmakonisi konden veel mensen redden. Helaas niet allen.
De kustwacht bracht de overlevenden rond het middaguur naar Leros. Gewonden werden per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. De rest ging lopend naar het gebouw van de Havenpolitie.
Achmed heeft het gehaald. Hij  hoopt naar zijn ouders te kunnen gaan. Via Nederland misschien? Hij is vol goede moed.