Benefietavond LEROS ROEPT! De Kleine Komedie, zondag 11 oktober

foto Maaike Stutterheim

24/9 Een bericht van Sity om heel stil van te worden…

“Er gebeuren soms dingen in het werken met de vluchtelingen waar ik moeilijk over kan praten. omdat het zo emotioneel is. En steeds gaat het over kinderen.

Een van deze dingen gebeurde vorige week bij de overlevenden van het drama waarbij 34 mensen de dood vonden, waaronder 4 baby’s en 11 kinderen. De overlevenden waren bij elkaar in een hotel in Gourna. Schrijnende taferelen, waarbij wij uiterst praktisch probeerden te blijven in het verstrekken van kleding en schoenen. Maar wat een leed was dat bij elkaar.

Er was een meisje, ik schat 3 jaar, Rose, met een heleboel krulletjes en lachende ogen. Rose en ik konden goed opschieten, we deden soms even een spelletje, Haar vader was één van de doden. Haar moeder was nu alleen met Rose,

Bij het vertrek op de tweede dag uit het hotel, zei de moeder tegen me: ” You can have her”. Ik , denkend aan een grapje zei dus iets van “No, thanks, I have 2 granddaughters”. Ze keek me strak aan en zei: “Please take her, then she is safe”.

En wat doe je dan? je zegt dat het niet kan, geeft Rose en haar moeder een warme omhelzing en loopt weg. Gewoon weg.

Ik heb er niet over kunnen praten een aantal dagen. Kan het nu opschrijven zonder veel emotie in de tekst merk ik. Maar het blijft hartverscheurend. En ik denk aan de 2e wereldoorlog toen joodse ouders hun kinderen weggaven in de hoop dat ze zouden overleven. Hoe wanhopig kun je zijn.

Ik denk veel aan dat meisje, met de krulletjes de lachende ogen en muggenbeten in haar ene wang. En ik weet nog steeds niet of ik anders had moeten reageren.

Update 22 september….

Net even telefonisch contact gehad met onze vrijwilliger Sity op Leros. Ze is vandaag op jacht naar regenjassen. Gisteren begon het verschrikkelijk te onweren, en ook vanavond is er regen voorspeld. Gelukkig heeft de politie de vluchtelingen tijdig onderdak verschaft: de mannen werden in tenten gehuisvest (dank u Artsen Zonder Grenzen!), de vrouwen en kinderen moesten slapen in een groot vervallen gebouw, waar gelukkig wel een werkend toilet en een douche waren. Zo is iedereen relatief goed de nacht doorgekomen.
LoketLeros blijft ook bijdragen aan het ontbijt – sandwiches, melk voor de kinderen en jus d’orange voor de volwassenen. Als het meezit doen we ook aan zakjes met jamcroissants. De havenpolitie verschaft tegenwoordig 1 maaltijd per dag.
Ook zijn Marcus en Claudia van Leroshilfe (D) gearriveerd, waarmee we voorbeeldig samenwerken.
En over die jacht op regenjassen: daarvan bleken er maar heel weinig op Leros te zijn! Maar Sity heeft nu de juiste mevrouw te pakken en vanavond plaatste ze een bestelling van 100 regenjqasen à 7 euro per stuk!.

Sity laat ons ook nog eens weten: alleen geld sturen, geen spullen! De situatie verandert van dag tot dag – misschien is het over 2 dagen weer ‘gewoon’ 28 graden en zomer…

—————————

16 september, een verwarrende dag…

Bericht van vrijwilligster Sity uit Leros: “Vandaag, 16 september, een verwarrende dag. eerst de schoenen gekocht voor degenen die gister niet kregen. Hartelijke medewerking van de eigenaar van de sportwinkel. We kregen weer eens ferme korting! Bovendien gaf hij goede kleding van zijn kleinkinderen mee.

P1010376 (1)

Dankzij Loket Leros hebben de overlevenden van de bootramp allemaal goede schoenen en sokken aan de voeten. Per gezin een goede rugzak, kinderen zonnepetjes en zelfs voor de baby van één maand een zonnehoedje. Ook haarborstels, iets waar we eerst niet aan dachten, maar hoe belangrijk kan dat zijn.

In het hotel van Gourna was een speelplek voor de kinderen vanochtend. Ze maakten tekeningen en speelden met de autootjes die ze kregen. Kinderen die weer lachten, nog niet beseffend wat er gebeurd was.

P1010377

Om half drie gingen ze op de boot naar Rhodos. Daar zijn de doden naar toegebracht om geidentificeerd te worden. We gingen afscheid nemen van ze. Met tranen van beide kanten. Met omhelzingen en veel “Dank je wel” van hun kant. Na drie dagen is er een band, met bijvoorbeeld de kleine Hussein, 2 jaar. Zijn vader heeft hem de eerste twee dagen niet losgelaten. droeg hem in zijn armen. Zijn vrouw en dochtertje verdronken. Hij heeft gevoeld dat ze verdronken, maar kon ze niet boven water houden. Van die man die zijn gezin verloor. Het is teveel om op te noemen en ik denk ook niet dat dat hoeft. Het was hartbrekend.

Gisteren kwamen er geen vluchtelingen aan. De havenpolitie had boten en helikopters ingeschakeld om naar de lichamen in zee te zoeken. Dat betekent dat de smokkelaars even niet de zee opgingen, bang om gepakt te worden. Maar vandaag zijn er weer een paar honderd mensen aangekomen. Morgenochtend ga ik weer helpen, ik moet nu even het afscheid verwerken. Even iets anders doen.

Wat ben ik blij met Loket Leros. Wat ben ik blij dat ik de praktische hulp die zo nodig kan leveren. Wat ben ik trots op alle gulle gevers. Namens alle overlevenden van de ramp: “Dank jullie wel!”

Laatste nieuws uit Leros

++++Kickstart gemaakt door @LoketLeros! Het “vergeten” eiland waar we geld voor ophalen. Gelukkig kunnen we wat doen! Het 1e bedrag is overgemaakt++++Zojuist 100 rugzakken en gymschoenen gekocht van het eerste ingezamelde geld, vooral voor de overlevenden van de boottragedie van zondag. Dank aan alle (eerste) donateurs! Foto’s vanavond, als het internet het een beetje wil doen in ons Leroshuisje.+++NL67 TRIO 0390 5371 28+++

Leros, 13 september 2015

Achmed staat verbijsterd op de kade van Leros. Zojuist kwam hij van het marineschip dat hem en de andere overlevenden van een ramp naar Leros had gebracht.

P1010366
Als eerste kwam een zwangere vrouw van boord en wat kleine kinderen, daarna de andere vrouwen en toen de mannen waaronder Achmed. Hij gaat zitten in het aankomstvertrek waar iedereen wordt opgevangen, Hij komt naast mij te zitten. Aan mijn andere kant heb ik een arm om een vrouw geslagen die alleen maar kan huilen en roepen: “Zaid, my son, he is away. He was only 9. Where is my Zaid”. op haar schoot een meisje van 3. Aan haar andere kant haar echtgenoot, met grote uithalen snikkend.
Achmed vraagt me of hij mag vertellen wat er gebeurd is, hij wil het zo graag vertellen.
In Syrië heeft hij maanden gespaard, samen met vrienden om weg te kunnen. “Ik kon niet meer ademhalen daar”,  vertelt hij me. Dus vertrokken ze naar Turkije, want daar kon je oversteken naar Europa wist hij. Achmed heeft gestudeerd, hij is eind 20.
Ze kwamen in Bodrum en daar kregen ze een telefoonnummer van iemand in Didim. Die zou helpen. Maar ze moesten wel naar Didim komen. Daar aangekomen werd verteld dat de reis in een boot naar Griekenland 2500 euro per persoon was, kinderen half geld. Hij kon dat betalen, hij was blij. Zijn ouders wonen in Engeland, hij miste zijn ouders. Dus had hij op zijn arm laten tatoeëren: I miss my parents. Niet twee namen, maar parents, één woord. “Ze zijn één voor mij”, zegt hij.
Na betaald te hebben, moesten ze naar een gebouw gaan zonder licht. Ze zouden daar na een uur worden opgehaald. Er waren veel mensen  en het wachten duurde lang. Pas na 12 uur werden ze gehaald. Toen  kwamen er 3 mannen, waarvan een gewapend. Er was een leider die groot was, met zwarte pet en zwart T-shirt. De mensen werden in kleine groepjes verdeeld, zo’n 150 mensen. De rest moest op een volgende boot wachten.
De groepjes werden in kleine bootjes naar een grotere boot gebracht. De drie mannen gingen mee en boord. De leider startte de boot en dook na zo’n 500 meter in de zee en verdween, het varen overlatend aan de andere twee. Waarschijnlijk lag er een boot klaar om hem op te pikken.  Na een tijd varen vertelden de twee dat ze een Grieks eiland naderden en dat de politie van dat eiland heel alert was. De mannen zouden een klein lek in de boot maken en de Grieken zouden de mensen dan komen redden, omdat ze in nood verkeerden.
De mannen doken van de boot om die lek te steken. Maar ze maakten in plaats van een klein lek grote gaten, en waren toen verdwenen. In no time stond de boot vol water en begon te zinken. Achmed dook in de zee samen met anderen, maar hij wist zijn vriend (17), die hij tijdens de reis naar Turkije had leren kennen, bij zich te houden. Het was ver zwemmen, zegt Achmed, zeker 600 meter. En tijdens het zwemmen stootte zijn vriend tegen een rots, en had erge pijn aan zijn been. Het lukte de twee om aan te komen op het eiland. De soldaten van Farmakonisi konden veel mensen redden. Helaas niet allen.
De kustwacht bracht de overlevenden rond het middaguur naar Leros. Gewonden werden per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. De rest ging lopend naar het gebouw van de Havenpolitie.
Achmed heeft het gehaald. Hij  hoopt naar zijn ouders te kunnen gaan. Via Nederland misschien? Hij is vol goede moed.

Help het ‘vergeten eiland’ …

++++Luister hier naar Sanne Wallis de Vries en Sity de Boer die op Radio2 over LoketLeros vertellen +++++Eén van de vrijwilligsters van het eerste uur op Leros, de Nieuw-Zeelandse Anne Tee: “There is NO money coming through to authorities here to help them. We are relying entirely on donations from friends and others abroad… The situation is desperate.” +++ Rekeningnummer LoketLeros: NL67 TRIO 0390 5371 28 +++++ Stand op 9 september, na een paar uur in de lucht: 1035 euri. Goed begin!  Meer nodig!++++++

Waarom Stichting Loket Leros ?

Omdat Leros overspoeld wordt door vluchtelingen, en omdat er nog geen hulporganisatie actief is op dit eiland. Een groepje vrijwilligers doet wat het kan, maar het is nooit genoeg. Het is een wonder dat er tot nu toe niemand van de honger of de dorst is omgekomen.

vluchtelingen-leros-achtergrond-groot

Stichting Loket Leros is in het leven geroepen om in deze situatie op Leros zo snel mogelijk verbetering te brengen. Er moet snel geld komen, zodat de vrijwilligers de financiële ruimte hebben om de vluchtelingen aan eten, drinken, kleren en medicijnen te helpen.

Wat is er dan precies aan de hand op Leros?

Leros is een eilandje even ten noorden van Kos. Er wonen 8000 mensen. Op sommige dagen krijgt Leros zo’n 400 vluchtelingen in één keer te verstouwen. Velen van hen landen op het Griekse rotseilandje Farmakonisi, dat vlak bij de Turkse kust ligt en administratief onder Leros valt. En omdat er op Farmakonisi zo goed als geen mensen wonen en er niets te eten of te drinken is, worden de meeste vluchtelingen door de Griekse kustwacht / havenpolitie naar het terrein van de havenpolitie op Leros vervoerd. Als ze op Leros aankomen hebben ze vaak al een paar dagen niet goed gegeten of gedronken, en soms zelfs helemaal niet.

Op Leros moeten de vluchtelingen zich vervolgens registreren bij de havenpolitie. Dat duurt 3 tot 4 dagen – sneller gaat niet. In die periode mogen ze het politieterrein niet af, en moeten zich behelpen met ‘matrassen van kartonnen dozen – ook de jongsten en de oudsten. De vrijwilligers verstrekken het broodnodige eten en drinken. Na deze periode verlaten de vluchtelingen doorgaans het eiland, maar ook dat gaat niet altijd even snel. Veerboten zijn er niet dagelijks.

P1010338

Op dit  moment ontvangt de havenpolitie geen geld meer van ‘Athene’ om de vluchtelingen ten minste 1 maaltijd per dag te verschaffen.  Tot nu toe drijft de hulp van de vrijwilligers op spontane giften en donaties van particulieren, en ook de lokale slager, bakker en kioskhouder helpen mee. Maar de Grieken hebben het momenteel natuurlijk niet makkelijk. En met de huidige aantallen vluchtelingen en het uitblijven van gestructureerde, georganiseerde hulp, is het een topprioriteit dat deze vrijwilligers snel meer geld ontvangen. Stichting LoketLeros wil dit structureel aanpakken, en op de langere termijn. Want we weten allemaal dat het vluchtelingenprobleem ook op Leros nog maanden zo niet jaren zal aanhouden.

Geen officiële hulporganisaties op Leros

Hulporganisaties concentreren zich op grotere eilanden als Kos en Lesbos (niet te verwarren met Leros!), waar ook meer vluchtelingen zijn. Vanwege de omvang van het vluchtelingenprobleem hebben ook zij de mensen en de middelen niet om ook op Leros actief te zijn. Alleen Artsen zonder Grenzen heeft een paar tenten gestuurd, en de VN bracht slaapzakken. Dat is het tot nu toe.

 P1010345
Waarom alleen geld en geen goederen
– De factor tijd. Mensen hebben NU honger en dorst. Er is haast bij om de vrijwilligers op het eiland zo snel mogelijk middelen te geven
– Deze vrijwilligers weten precies wat nodig is. Zo voorkomen we dat er na veel moeite goederen op het eiland aankomen die niet nodig blijken te zijn
– Tijd en menskracht ontbreekt om goederenkonvooien vanuit Nederland op te zetten
– Door de directe band van Stichting LoketLeros met de vrijwilligers op het eiland kunnen wij de garantie geven dat 100% van het geld voor de vluchtelingen wordt aangewend
Rekeningnummer Stichting Loket Leros
NL67 TRIO 0390 5371 28
(BIC: TRIONL2U)

Wie zijn wij

Stichting Loket Leros heeft als bestuursleden Sanne Wallis de Vries, Jelleke van Rijsoort en Coot van Doesburgh. Sanne’s moeder Sity werkt momenteel als vrijwilliger op Leros, en is ook direct betrokken bij de stichting. Sanne’s broer Ruard verzorgt de informatiestroom op website en facebook. Familie en vrienden helpen belangeloos mee. Heel veel dank!

Een speciale dankzegging aan Onno Zweers voor het opzetten van deze website, en aan notaris Pieter Oosterhuis voor zijn belangeloze raad en daad.